Burjuvazi buraya!

Levent Cinemre

İç mimar Tanya Erandonyan, belki de Türkiye'nin en şık ve elit restoranlarından birini yaratmış: Thirteen. Bütün kalburüstü kişilerin bu restoranın müdavimi olması, hiç şaşırtıcı olmayacak.

Attan düşerek kırdığı bacağındaki 13 çivi, bilinçaltında değişik bir etki yarattığı için mi gidip 13 numaralı villayı tuttu, yoksa bu durum kaderin garip bir tecellisi miydi, bilinmez. Bilinen tek şey, alt katı modaevi, üst katı ise metruk haldeki dikiş atölyesi olan binayı ilk gördüğünde vurulduğu. Aslında mesleğinde karşılaştığı "cash flow" sorununu aşmak için küçük bir galeri-cafe açmakmış amacı. Galeride hem adını duyaramamış yetenekli sanatçıların resim-heykel vs.lerini hem de kimisini dekoratörlüğünü yaptığı evler için tasarladığı mobilya ve aksesuvarı tanıtacak, kafede de gelenleri ağırlayacakmış. Ama emlakçısının, "İlle de görün" diye tutturup götürdüğü villa nedeniyle Tanya Erandonyan, bütün bu küçük hayallerinden vazgeçip bir misyon edinmiş kendine: Yürürlükteki bol gürültülü, bol göbek atmalı, bol mankenli eğlence anlayışı nedeniyle gidecek yer bulamayıp misafircilik dışında evinden çıkamaz hale gelen "burjuva sınıfı"nın da benimseyeceği bir mekan oluşturmak.
1960'larda "jet-sosyete", 1970'lerde "burjuvazi", şimdilerde ise "creme de la creme" diye adlandırılan kesimler, yani kalburun en üstündekiler için hazırlanması düşünülen bir mekanda ne gerekir? Her şeyden önce belli bir atmosfer gerekir. Gürültüden, aşırı hareketlilikten ve arabesk anlayıştan azade, sakin, dingin, kaliteli ve ayrıntıda güzide bir ortam. Mekanın sahibinin mesleği, mekanı en küçük detayına kadar güzelleştirmek anlamına gelen iç mimari, maksadı ise elit bir yer yaratmak olunca, villa da haliyle kalburüstü bir restoran haline gelmiş. Bahçenin bir kısmının üzeri camla kaplanarak elde edilen alan, hafif loş ışık altında (Pazar geceleri) Ayşe Gencer'in o buğulu sesiyle söylediği "soft-jazz" parçaları eşliğinde sakin kafayla yemek yenebilecek bir yer olmuş. Haftanın her gecesi aynı tarz müzisyenlerin verdiği küçük çaplı konserleri dinlerken yemek yemek istemeyenlerin adresi ise, üst kattaki küçük balkon kafe.
Kaderin aynı garip tecellisi sonucu galeri fikri de, Afrika işi abanoz heykellerin, değişik saatlerin, çeşitli ressamların ve İtalyan mobilyalarının satıldığı bir mağaza halini almış. Öyle ki dışarıdan bakıldığında buranın bir restoran olduğunu anlamak mümkün değil. Çünkü vitrinde fiyatı 2.500 DEM'den başlayan deri koltuklar, 2.000 dolara satılan adam boyunda zürafa heykelleri boy gösteriyor. Çeşitli ressamların yağlı boya resimleri ise 250 dolardan başlıyor.
Tanya Erandonyan bir yandan dekoratörlüğe devcam ederken bir yandan da hayal kurmayı sürdürüyor. söylediğine göre bundan sonraki amacı bir çiftlik kurup çocuklara atçılık, bahçecilik, sanat gibi çeşitli konularda ders vermekmiş. BU kapsamda özürlü çocuklarla da ilgilenmek istiyor. Ama bakalım kaderin tecellileri bu hayalin gerçekleşmesine onay verecek mi? Yoksa Thirteen'de olduğu gibi çok daha büyük, çok daha kapsamlı bir proje, yeni bir misyon mu ortaya çıkacak?

Thirteen Restaurant
Levent Caddesi No: 13 - 1. Levent
Tel: 0.212.280 00 32 - 280 67 08 - 282 99 61

Krema ve havyar şahane
Krema ve havyar (Beluga)

Somon ruloları Yarım şişe Cotes Du Rhone 97 Jaboulet/Syrah Beşli kuzu pirzola Çilek baverese Toplam

5.500 8.000 6.800 3.500 23.800

Kavunlu votka bile var
Thirteen, votka ve şarap severler için tam bir cennet. İtalyan, Şili, Arjantin, Fransız, Güney Amerika, İspanyol, envai çeşit ülkenin şarapları yanında Doluca da var. Bunlar arasında Eileen Hardy'nin Shiraz 95'i (120 milyon TL) restoranın en fiyatlı şarabı olarak, anılmayı hak ediyor. Ayrıca Thirteen'de büyük kavanozlarda imal edilen narlı, limonlu, kavunlu votkalar dikkat çekici. Özellikle votka-melon, alakaya şayan.

Fotoğraf: Mine Tuduk